Auto play

Billie Jean : Sungha Jung (Ukulele Ver.)

 

.......................................................................................................

 

ข้อคิดแห่งแกงถุง

เมื่อพูดถึงวิถีแบบ “แกงถุง”  คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะพูดคุยถึงเรื่องนี้ในมุมมองของครอบครัว  ของแม่ผัวลูกสะใภ้  ของการเป็นอยู่  ของมาตรฐานชีวิต  ผมว่าเราคงต้องคุยกันนาน  นานจนอาจไม่มีวันจบ  หรือ  เราคงทะเลาะกันจนตายไปข้างหนึ่งเสียก่อน   ผมว่ามันนานาจิตตังมาก  บ้างว่าดี สมเหตุและสมผล  บ้างว่าแย่

 

ในที่นี้ผมจะไม่พูดถึงเรื่องพวกนั้น 

 

ผมว่า  “แกงถุง”  มันสอนอะไรให้ผมตั้งมากมายเลยด้วยซ้ำ  เพราะครั้งหนึ่งผมก็เคยใช้ชีวิตแบบ  “แกงถุง”  มาก่อน เมื่อสมัยที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยกรุงเทพ  เมื่อสมัยที่ยังพักอาศัยคนเดียวในหอพักเล็กๆ

 

๑.      จริงอยู่ที่ว่า “คุณภาพ”  สินค้านั้นๆอาจไม่ถึงระดับที่ควรจะเป็น  แต่อย่างน้อยชีวิตแบบแกงถุง มันสอนให้ผม  เลือก 

เลือกในสิ่งที่ควรจะเป็นสำหรับตัวเอง  รสชาติ  ร้าน  คุณภาพ 

 

๒.      (ข้อนี้อาจจะส่วนตัวไปสักหน่อย คือส่วนตัวผม เวลาผมกินข้าวแบบแกงถุง  ผมจะกินแบบไม่ใส่จาน กินมันในถุงนี่แหละ)  คุณไม่ต้องเตรียม  ไม่ต้องล้าง : จริงอยู่ว่าสำหรับพ่อครัว แม่ครัว การเตรียมเหล่านี้อาจจะเป็นความสุข และการล้างก็เป็นหน้าของคนรับใช้ (สำหรับบ้านที่มี) แต่อย่างน้อยมันสอนให้ผมระวัง และ อดทน

ระวังไม่ให้มันหก  ผมจะต้องประคองถุงข้าวไว้ให้ดี  พับปากถุงให้พอเหมาะ  ตักข้าวให้พอคำ  ราดกับไม่เยอะเกินไป  มิฉะนั้นข้อดีของการไม่ต้องล้างจาน  กลับกลายเป็นต้องมานั่งเช็ดพื้นอีก

อดทน  ผมต้องอดทน  เพราะข้าวถุงมันร้อน  ถ้ารีบร้อนจนเกินไป มันจะลวกมือ

 

๓.      มันสอนให้ผมรู้จักการควบคุม  ณ  จุดๆหนึ่งผมว่าทุกคนน่าจะเคยผ่านสภาพแบบนี้มาแล้ว  สภาพของคนหิวโซที่ยืนอยู่หน้าร้านอาหาร  ซุ้มขายอาหาร  กับข้าวทุกอย่างเบื้องหน้าคืออาหารเทพ นั้นแหละและทุกครั้งเมื่อซื้อมาเราๆมักจะกินกันไม่หมด  หรืออิ่มเกินไป

มันสอนให้ผมหักห้ามใจ  ไม่ให้ซื้อมา “เกิน”  ความจำเป็น

 

๔.      เคยไหมที่หลายๆครั้ง  บรรดากับข้าวที่เราเห็นว่าน่ากิน  แต่พอซื้อมาแล้วมันไม่อร่อย  ส่วนตัวผมคิดว่ามันเกิดจากความไม่เข้ากันของกับข้าว  เช่น  หากเผอิญซื้อแกงจืด  มาพร้อมกับแกงเขียวหวาน  แน่นอนกินพร้อมกัน  มันไม่อร่อย  เหล่านี้มันสอนให้ผมวางแผน  คำนวณ

วางแผนว่าอะไร  กินกับอะไร  ถึงจะดี  ณ  ตัวเลือกที่มีจำกัดอยู่ที่หน้าซุ้ม  (รู้ป่ะ พะแนงกินกับหมูกรอบ  อร่อยมากๆ)
คำนวณถึงเงิน  และปริมาณความอิ่ม  เหมือนข้อ ๓

 

 

ผมว่าวิถีแบบ “แกงถุง”  มันก็เหมือน  “ชีวิต”  หากความอิ่มคือความสุขแห่งชีวิต  ความหิวโหยย่อมเป็นปัญหาของชีวิต  คุณจะต้องหัดที่จะ  “เลือก”  ทางเดินของตัวเอง  เลือกเพื่อความอิ่มของตัวเอง 

คุณจะต้อง  “ระวัง”  “อดทน”  บนทางเดินที่คุณเลือกเอง

คุณจะต้อง  “ควบคุม”  “หักห้ามใจ”  เพื่อที่จะเดินไปตามทางที่คุณเลือก

คุณจะต้อง  “วางแผน”  แน่นอนเพื่อ “ความสุข” ของคุณเอง  

 

................................................................................................................

 

หลายๆครั้ง  เรื่องราวแบบนี้  เรื่องกิจวัตรประจำวันของเรา  เรื่องที่เราหลงๆลืมๆ และทิ้งๆมันไป  มากมายเหล่านั้นแท้จริงมันสอนอะไรให้คุณมากมาย  มากมายในแบบที่คุณคาดไม่ถึง

 

หากใครกำลังเบื่อกับชีวิต  รู้สึกเหมือนหายใจทิ้งไปวันๆ  ลองหันไปมองรอบๆกายคุณดู  หยุดสักนิด  แล้วลองฟังดูว่า  เหล่านั้นมันบอกอะไรกับคุณบ้าง

 

 

• ลูกอาย ก็ประมาณนั้นนะ
• เก่ง เจอแล้วชิมิ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

 

บ๊าย บาย เจอกันเอนทรี่หน้า ขอบคุณที่ไม่ลืมกัน