Unique World

Music Playlist at MixPod.com

........................................................................................................

เมื่อคืน เพิ่งได้โอกาสเปิด "ตำรา 101" ของ A Book ขึ้นมาอ่าน อ่านไปได้สักสองสามบท ก็นึกอยากจะเขียนกับเขาบ้าง จึงได้เรื่องนี้มาครับ "ตำรา 102" วิชา ปรุง

...........................................................................................................

ตำรา 102 วิชา  ปรุง                

           ทำเอง อร่อยเอง 

           อ้าว!! หลายคนอ่านบรรทัดข้างบนกับชื่อเรื่อง แล้วอาจจะออกอาการงงๆได้ ไหนว่าเป็นตำรา วิชา ปรุง ไม่เห็นจะมีหลักสูตรเมนูอาหาร สูตรลับ อะไรเลย แต่ที่พวกคุณอ่านและงง อยู่ที่ผ่านมา นั้นไม่ผิดหรอกครับ ผมมิได้พิมพ์ผิด และคุณก็มิได้อ่านผิด                

                    ขอย้ำอีกครั้ง “ทำเอง อร่อยเอง”                

           ประโยคข้างต้นนั้นคือ สูตรลับ ของวิชานี้เลยครับ หรือหากจะเรียกว่า เคล็ดลับสูตรสำเร็จ ขั้นสูงสุดเลยก็ว่าได้

                 สำหรับอาหารหนึ่งจาน ไม่ว่าจะเป็นเมนูไหน ชาติไหน ไทย จีน ฝรั่ง กินเล่น จานหลัก จานรอง หรืออะไรก็แล้วแต่ที่คุณซื้อมาทาน หรือกระทั้งซื้อวัตถุดิบมาเพื่อทำเองก็ตาม สุดท้ายบทสรุปของอาหารจานไหนๆ ที่ทุกคนต้องการ คงไม่พ้นคำว่า “อร่อย”                

          แต่ไอ้คำว่า “อร่อย” นี่สิ มันคืออะไร แปลว่าอะไร ไม่สิ ไม่ใช่แปลว่าอะไร ผมว่าทุกคนรู้จักและเข้าใจคำว่า “อร่อย” แต่มันไม่มีความหมายที่แท้จริง คงไม่มีใครบอกได้ว่า “อร่อย” ต้องมีรสชาติแบบไหน หวานเท่าไหร่ เค็มประมาณไหน หรือเผ็ดในดีกรีไหนกันแน่ หรือถ้ามีคนบอกได้ มันจะอร่อยจริงหรือ เพราะผมว่า “อร่อย” ของแต่ละคน ไม่เหมือนกัน

                 หากจะให้ยกตัวอย่างสักหน่อย ว่าอร่อย มันไม่เหมือนกันจริงหรือ ผมขอตั้งคำถามสัก 5 ข้อก็แล้วกัน สำหรับเมนูที่ซื้อมาทาน แล้วพวกคุณคนอ่านที่รัก ลองตอบดูหน่อย เมื่อตอบเสร็จแล้ว ให้คุณเรียกเพื่อนข้างๆ มาหนึ่งคนลองตอบดูบ้าง ดูสิ ว่าจะเหมือนกันหรือไม่

                 กรุณาเลือกเฉพาะ สิ่งที่คุณคิดว่า “อร่อย” เท่านั้น 1 ข้อ 

1.        ข้าวมันไก่

        A.      ข้าวมันไก่ เบตง

        B.       ข้าวมันไก่ สูตรไหหลำ

        C.       ข้าวมันไก่ ประตูน้ำ 

2.        ราดหน้า

        A.      ราดหน้า ยอดผักนายเคี้ยง

         B.       ราดหน้า เอมไพร์

         C.       ราดหน้า ชิ้งกี้ (เจ้าดังย่านภูเขาทอง)

 3.        ผัดไท

        A.      ผัดไท ประตูผี

         B.       ผัดไท คิคูย่า

         C.       ผัดไท ราชวัตร 

4.        ก๊วยจั้บ

          A.      ก๊วยจั้บ ตลาดเก่า เยาวราช

          B.       ก๊วยจั้บ หน้าโรงหนัง เยาวราช

         C.       ก๊วยจั้บ อนุสาวรีย์ 

5.        เนื้อ

         A.      เนื่อออสเตเลีย

         B.       เนื้อโกเบ

        C.       เนื้อมะซึซากะ 

                 แค่ 5 ข้อครับ ง่ายๆ ลองเลือกดูกันครับ แล้วอย่าลืมเรียกเพื่อนมาเลือกด้วย  ดูสิว่าจะเหมือนกันทั้ง 5 ข้อหรือเปล่า อย่าว่าถึง 5 ข้อเลย บางที 3 ข้อ ก็ยังยากเลยครับ เพราะอะไร ก็เพราะ “อร่อย” มันเป็นของเฉพาะตัวครับ ของใครของมัน อาจจะเหมือนกันบ้าง แต่คงไม่ทั้งหมดหรอก 

          หรือหากจะพูดถึงเรื่องทำอาหารเอง ให้อร่อยตามแบบที่ใครๆ เขาว่า “อร่อย” อันนี้เลยครับ ลองดูง่ายๆ รายการโทรทัศน์ เกี่ยวกับอาหารเยอะแยะไปหมด  เลือกมาสักรายการเถอะครับ หรือจะเปิดหนังสืออาหารก็ได้  เลือกเอาสักอย่าง เอาสักเมนูหนึ่ง แล้วคุณทำตามที่เขาบอกทุกขั้นทุกตอนเลยนะครับ ทั้งเลือกวัตถุดิบตามเขา  ทั้งเวลาทำ ทั้งปริมาณเครื่องปรุง ทำตามไปเลย เมื่อเสร็จแล้วลองชิมดูครับ ว่าอร่อยหรือเปล่า ไม่มากก็น้อย ต้องมีบางที่บอกว่าไม่อร่อย 

         หรือว่าที่ไม่อร่อยเพราะเราทำไม่เก่งเองกันแน่ คงจะมีหลายคนคิดแบบนั้น หรือเราทำไม่เหมือนเขา  เขาให้ใส่ 1 ช้อนชา เราดันใส่ 1 ช้อนโต๊ะ ก็คงไม่ใช่ หรือมันขาดอะไรไปที่เราใส่ไม่ครบตามสูตรนั้น หรือเราไม่ “ใส่ใจ” (ผมเห็นพ่อครัว แม่ครัว เขาชอบพูดกัน)   ไม่ใช่หรอกครับ ไม่ใช่ไม่ใส่ใจ ไม่ใช่ไม่ทำตาม และที่สำคัญ ไม่ใช่ ไม่เก่ง ครับ ที่มันไม่อร่อยเพราะ อร่อยมันไม่เหมือนกันต่างหากครับ 

          ที่นี้ คุณคงจะเข้าใจวิชานี้ มากขึ้น ไม่มากก็น้อย และขอย้ำอีกครั้งครับว่า สูตรลับ เคล็ดวิชานี้ มีอย่างเดียวครับ คือ “ทำเอง อร่อยเอง”  หากเพียงแต่คุณเข้าใจวิชา ปรุง นี้ วิชาเดียวไม่ได้ครับ ต้องมีอีกวิชาที่ใช้ควบคู่กันไปด้วยตลอดเวลา คือ วิชา “ตัวเอง” ครับ ใช่ครับ คุณเข้าใจแล้วว่า “ทำเอง” เป็นอย่างไร เข้าใจว่า “อร่อยเอง” เป็นอย่างไร แต่หากคุณไม่เรียนวิชา “ตัวเอง” คุณก็ไม่สามารถรู้ได้อยู่ดี ว่า”อร่อย” ของคุณ คืออะไร 

          แล้ววิชา “ตัวเอง” เรียนที่ไหน  

          ไม่มีครับ ไม่มีที่ไหนสอน ไม่มีที่ไหนเรียน เพราะคนที่จะสอนคุณ ก็คือคุณเอง  คนที่เรียน ก็คุณเองอีกนั้นแหละ  

          ชีวิต  ก็เหมือนกับ อาหารสักจาน นั่นแหละครับ เราทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องการชีวิต ที่  “อร่อย”  ทั้งๆที่ “อร่อย”  ของทุกคนมันไม่เหมือนกัน มันเป็นของใครของมัน ใครจะปรุงมันขึ้นมาอย่างไรก็สุดแต่พวกคุณเถอะครับ คงไม่ต้องบอก ไม่ต้องย้ำหรอกว่า พวกคุณจะเตรียมวัตถุดิบชั้นประถมกันอย่างไร เติมน้ำปลามัธยม กันเท่าไหร่ เพิ่มหวานด้วยน้ำตาลมหาวิทยาลัย กี่ช้อน เพื่ออาหารชีวิต ของ “ตัวเอง”   

           สุดท้าย ผมขอบอกพวกคุณ เป็นครั้งสุดท้าย ด้วยประโยคในบรรทัดแรก อีกครั้ง และเติมอะไรเทคนิคเข้าไปอีกสักหน่อย นะครับ ว่า 

          “ทำเอง อร่อยเอง ด้วยใจของตัวเอง”

                    ............................................................................................ 

ตอบนิดหน่อย

• แม่ปันปราย เด้งรอผัดขี้เมานะ
• คุณแทนกาย มันออกหวานครับ แต่กินแบบนี้ รสชาดมันเข้ากันดีกับพริกไทยดำพอตัวนะ
• คุณกระเจียว หอยลายสดๆ ก็ทำได้ครับ แต่ก็เอาไปทำให้สุกอ้า ก่อนนะครับ
• เป้ ถ้าพี่ออกหนังสือจริงๆ จะซื้อเหรอ ดีใจนะเนี่ย
• คุณชายคลอง สำหรับผัวเบื่อกระป๋องเนี่ย เมนูอื่นๆ รอแป๊บนึงล่ะกัน

 .....................................................................................

.ขอให้มีความสุขกันนะครับ