Unique World

 

Music Playlist at MixPod.com

 

................................................................

 

          กาลครั้งหนึ่ง ดินแดนแห่งความจริง เด็กหนุ่มผู้เป็นที่รักของหญิงสาว หญิงสาวที่สง่างาม เล่อโฉมกว่าใครในดินแดนนี้ เธอผู้ทำให้ความรักสวยงาม ทำให้ความรักคือทุกสิ่ง และทุกสิ่งระหว่างเขาทั้งสองคือความรัก ทั้งสองครองรักที่ยิ่งใหญ่เหนือสิ่งใดจะเปรียบถึง แต่แล้วความจริงทำให้เขาทั้งสองไม่เป็นเช่นนั้น บางสิ่งบางอย่างทำให้เขาและเธอแปรเปลี่ยนไป โดยที่ไม่มีผู้ใดคำนึงถึง เธอหาใช่คนที่มองความรักเป็นสิ่งสวย ความรักไม่ใช่ทุกสิ่งอีกต่อไป เธอร่ำลาและลาจากเขา ก่อนที่เขาจะรู้ตัวด้วยซ้ำว่าสิ่งใดกันแน่ ที่ทำลายความรักลง

 

          เด็กหนุ่มพร่ำบ่นกับตัวเอง คิดหาคำตอบให้ความรักของตน เขาหรือเธอที่แปรเปลี่ยน สิ่งใดทำให้เป็นเช่นนี้ หรือสิ่งน้ันคือชะตากรรม จากความรักที่เป็นทุกสิ่ง บัดนี้กลับมลายหายสิ้น หากความรักไม่ใช่ทุกสิ่งที่สวยงามอีกต่อไป แล้วความรัก คือ "อะไร" เขาอำลาจากบ้านเกิด ทิ้งทุกอย่างที่เคยมีไว้ข้างหลัง เดินทางไปข้างหน้าเพื่อหาคำตอบ คำตอบของ "ความรัก"

 

          เด็กหนุ่มเดินทางด้วยความหวัง มุ่งมั่น เปี่ยมล้นด้วยพลังขับเคลื่อน ทางข้างหน้าสักแห่งคงมีความหมายสำหรับเขา

 

          เขาเดินทางมาถึง ดินแดนแห่งภูผา ดินแดนแห่งความแข็งแกร่ง ข้างหน้าเป็นหมู่บ้าน หมู่บ้านกลางหุบเขา ดวงอาทิตย์เบื้องบนทรงพลังแรงกล้า ส่องแสงกลางหัว มอบทั้งความสว่างและมอบความอบอุ่นให้กับดินแดนนี้ รอบกายเต็มไปภูเขาใหญ่แข็งแกร่ง ไม้ยืนต้นอายุนับร้อยปีแผ่กิ่งก้านสาขาน้อยใหญ่ปกคลุมทั่วบริเวณให้ความร่มรื่นเมื่ออยู่ใกล้

 

          ใครสักคนในดินแดนนี้ กล่าวว่า "ความรัก คือ ความแข็งแกร่ง ดั่งหินผา" ความรักเป็นสิ่งยิ่งใหญ่ และความรักแท้จริงต้องแข็งแกร่ง แข็งแรง ทนทาน เหมือนภูเขา อดทนได้ทุกแรงกระทบกระเทือน ไม่หวั่นไหวไปกับสิ่งรอบกาย มั่นคงกับคู่รักของตน ตราบจนชีวาวาย

 

          เขาเชื่อและเห็นจริงดังนั้น ภูผาที่แข็งแรง ยืนยงยาวนาน เหมือนความรักที่แท้จริง ความรักต้องยืนยาวมิมีวันสลาย นั้นคือรักแท้ แต่แล้วความจริงกลับปรากฏในไม่ช้า ฟ้าพิโรธ คำรามลั่น ดวงอาทิตย์มืดดับ ภูผาพังทลาย หมู่บ้านหายวับไปกับตา ทั้งหมดทั้งปวงเป็นเหมือนความรักครั้งเก่า บางสิ่งบางอย่างทำลายความรักลง หรือความจริง "ความรัก" หาใช่ความแข็งแกร่ง ความรักอ่อนไหวกว่านั้น แปรเปลี่ยนได้เสมอ

 

          เด็กน้อยเดินทางต่อ ออกจากซากพังทลายของหินผา ในเมื่อความรักไม่แข็งแกร่ง ไม่ยืนยาว และมีวันสลายเสมอ แต่คำตอบของความรักที่เขายังไม่เข้าใจยังมีอยู่ ความรักคืออะไร ยังคงเกาะกินความคิดเขาอยู่ทุกยาม เขาเดินทางเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมายข้างหน้า เขาไม่ได้คิดไว้ว่าจะต้องเดินไปทางไหน และถึงรู้ ก็ไม่ทราบได้ว่าที่แห่งนั้นจะมีคำตอบ

 

          ณ ดินแดนแห่งท้องทะเล ฟ้าสีครามสดใส เมฆก้อนปุยขาวสีขาวๆนับร้อยก้อนแต่งแต้มท้องฟ้ายามนี้ให้สวยงาม ทะเลกว้างไกลน้ำสีเขียวเมื่อมองไปยังระยะไกลสุดลูกลูกตา น้ำทะเลใสๆเมื่อมองเบื้องหน้าใกล้ๆ เผยให้เห็นเม็ดทรายละเอียดสีขาว นุ่มละมุน ปลาน้อยๆเวียนว่ายตะตอดข้อเท้าทุกครั้งที่สัมผัสพื้นน้ำ เขาตกหลุมรักดินแดนแห่งราวต้องมนต์ หรือสิ่งนี้ที่เขาเรียกว่า "รักแรกพบ"

 

          ความรัก อาจจะยิ่งใหญ่กว้างไกลสวยงามดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนดั่งท้องทะเลยามนี้ก็เป็นไปได้ นี่หรือคือความรักแท้ ความรักเรียบง่ายเหมือนยามทะเลไร้คลื่น ความรักจะสวยงามเมื่อมีหลายสิ่งรายล้อม ท้องฟ้าส่องแสงอ่อนๆเป็นใจ ปุยเมฆก้อนขาวเติมแต่งและเสริมความรักให้สวยงามตลอดไป

 

          เหมือนความรักจะเป็นเช่นนั้น แต่ความจริงสำหรับเขา นี่ยังหาใช่ความรักแท้ไม่ ทะเลมิได้จีรังและยั่งยืนสวยงามเช่นนี้ตลอดไป บางคราวคลื่นลมแปรเปลี่ยน อารมณ์เกรี้ยวกราด ประทุรุนแรง ร้อนรน มอบความอันตรายแก่ผู้คนรอยข้างได้อยู่เสมอ ความรักคงเช่นเดียวกัน ความรักพร้อมจะถูกทำลาย สร้างความสูญเสียแก่ผู้ครอบครองเสมอไป

 

          รักแท้ สำหรับเขา ต้องหาต่อไป เด็กหนุ่มเดินทางต่อไปข้ามเขตแห่งท้องทะเล เข้าสู่ดินแดนแห่งสายน้ำ

 

          ดินแดนสายน้ำ ดินแดนแห่งความชุ่มชื่น ไหลเย็นเป็นระลอก มอสสีเขียวสดขึ้นเกาะแต้มเติมเต็มก้อนหินริมน้ำ สายน้ำลำเล็กๆ น้อยใหญ่ไหลเอื้อย ปลาตัวเล็กเวียนว่ายหาอาหาร น้ำตกจากหุบเขาเบื้องหน้าปล่อยปรอยน้ำกระเซ็นสร้างความเย็นชื่นและสร้างเป็นที่สร้างลำน้ำเล็กๆเบื้องล่างนี้ ส่งเสียงโครมคราม เพื่อสร้างชีวิต ณ ดินแดนแห่งนี้ตลอดเวลา

 

          ธรรมชาติของสายน้ำไหลเอื้อย ดูเหมือนเวลาที่ดินแดนแห่งนี้หยุดนิ่งอยู่กับที่ ตัวตนหล่อหลอม สอดรับ รวมตัวกับธรรมชาติ กลมกลืนไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน เขาหยุดเดินทางและใช้เวลากับชีวิตเรียบง่ายที่นี่ ชีวิตที่ตัดขาดจากทุกสิ่งภายนอก มีความสุขกับตัวเอง ไหลเอื่อยไปตามทำนองของสายน้ำ เขาหลงไหล หลงรัก ดินแดนแห่งนี้ หรือความรักที่แท้จริงอาจเป็นเพียงแค่ความสงบที่กลมกลืนซึ่งกันและกัน ไม่บังคับ ไม่แปรเปลี่ยน ไม่เบียดเบียน มีความสุขเรียบง่่ายกับตัวเอง ไม่เป็นเจ้าของกันและกัน โดยที่มีความสุขร่วมกัน

 

          แต่สิ่งใดๆ ล้วนไม่จีรัง ความรักในความจริงคือเขาไม่สามารถตัดขาดจากสิ่งอื่นได้อย่างสมบูรณ์และถาวร ความรักที่นี่อาจจะเป็นรักแท้ที่เขาตามหา แต่ถึงใช่ เขาก็อยู่ที่นี่ไม่ได้ เขายังมีอะไรอีกหลายสิ่งเป็นบ่วงให้คอยห่วงหาอยู่เสมอ เขาทราบดีว่าเขาไม่สามารถเลิกรับรู้อะไรทั้งหมดได้ สักวันหนึ่งเขาก็ต้องเดินทางต่อ เพื่อกลับไปยังที่แห่งเดิม

 

          เด็กหนุ่มนั้นจึงเดินทางออกจากดินแดนสายน้ำ และหวังว่า เขาคงได้คำตอบ คำตอบของรักแท้ที่สามารถอาศัยอยู่ในโลกของความจริง

 

.......................................................................................

 

โปรดติดตามตอนต่อไป นะครับ ขอร้อง 

 

 

 

 

................................................................................

 

ปล.อ่านแล้วช่วยกันคอมเม้นท์และติชม แนะนำ กันหน่อยนะครับผม

 

ปล.อีกที ช่วงนี้อัพบ่อย อย่าเพิ่งเบื่อนะครับผม

 

ปล.อีกที ทีที่สอง เอนทรี่draftไว้ เพิ่งมากดPublish มันเลยไม่ขึ้นหน้าแรก เลยต้องก๊อปมาแปะไว้ในหน้าใหม่ จะได้เป็นหน้าแรก