Find : แสวงหา (ตอนจบ)

posted on 23 Oct 2009 09:09 by deng1312 in TheStory

..................................................................................

ความเดิมตอนที่แล้ว สำหรับคนที่ไม่ได้อ่านตอนแรก ควรอ่านตอนแรกก่อนนะครับ

Find : แสวงหา

ที่ดินแดนแห่งสายลม ดินแดนแห่งความว่างเปล่าไร้ซึ้งสรรพสิ่ง ทุ่งกว้าง ลานหญ้าเรียบสีเขียวเหลืองทอดตัวลิบตา แสงแดดอ่อนๆ เบาสบายสายตา อบอุ่น ค่อนไปทางร้อน สายลมพัดโบกโบย หวีดหวิวโชยเอากลิ่นหอมของหญ้าแก่ๆ กระทบสัมผัสผิวกายโลมไล้ เสียงจิ้งหรีด แมลงน้อยใหญ่ขับกล่อม ไพเราะหู ทุกโสตสัมผัสทำงานได้อย่างเต็มที่

เขาทิ้งตัวลงนอนกลางทุ่งกว้างอย่างสุขสบาย ทอดแขนขา ยืดเยียดเต็มกาย ผ่อนคลายตัวเองจากอาการเมื่อยล้า บรรเทาตวามอ่อนล้าลงบ้าง ความอ่อนล้าจากการเดินทางแสนยาวนาน จากแต่ละดินแดนที่ผ่านมา จากความหมายของความรัก ที่ได้รับรู้และรู้สึก ไม่มีที่ไหน ไม่มีความหมายใด ที่เป็นคำตอบของเขาได้เลยจริงๆ ความอ่อนล้าสะสมเนินนาน ความคิดเรื่องเก่าพุ่งพร่านวิ่งเต้นในห้วงคำนึง ผันผวน กระจัดกระจายในเวิ้งว่างเปล่ากลวงสมอง ดึงเขาเข้าสู่ห้วงหลับไหล เข้าสู่โลกแห่งความฝัน

ในโลกแห่งความฝัน ความจริงเขามาที่นี่บ่อยครั้งแล้ว และแต่ละครั้งจะแปลกประหลาด ต่างกันโดยสิ้นเชิง เขาไม่เคยได้ฝันถึงใครเป็นพิเศษ ไม่ได้ฝันเห็นเหตุการณ์ใดซ้ำๆ ไม่เห็นอนาคต ไม่เห็นอดีต หรือจริงๆคือไม่สามารถบอกได้ว่ามันคือเหตุการณ์ไหน แต่คราวนี้ ในความฝันเขา รู้สึกบางอย่าง บางอย่างที่แจ่มแจ้ง ชัดเจน ในฝันเขาพบ สตรีนางหนึ่ง สตรีที่งดงามที่สุด งดงามกว่าใครๆจะจินตนาการได้ เขาฝันเขาคิดว่า นี่แหละ "นางฟ้า" เขาฝันพบนางฟ้า นางฟ้า ณ ดินแดนแห่งดอกไม้

หญิงงามกับดอกไม้ ดูเหมือนเป็นสองสิ่งที่สอดรับกันอย่างลงตัว เพื่อที่เป็นความสวยงามที่สุด ที่หาทีเปรียบไม่ถึง ดงดอกไม้หลากสีประดับล้อมรอบที่นี่ ที่ดูเหมือนที่แห่งเดิม ที่กลางทุ่ง แต่เพราะดอกไม้เหล่านี้และที่สำคัญ "นางฟ้า" ทำให้ที่แห่งนี้ กลายเป็นดินแดนดอกไม้ ดอกสีแดงสดสวยบานสะพรั่งของกุหลาบ ดอกขาวพุ่มของมะลิส่งกลิ่นอบอวน ดอกลีลาวดียืนต้นใหญ่ปกคลุมให้ร่มเงา ดอกเหลืองวงโตใหญ่ส่งยิ้มหน้าแป้นอยู่ด้านไกลเป็นทิวแถว ส่องแสงสะท้อนวิบวับเมื่อกระทบแสงแดด ยังมีดอกม่วง เขียว ชมพู อีกมากมายที่เขาไม่รู้จัก หญิงสาวหยอกล้อเล่นกับฝูงผีเสื้อสวยงามกลางดงดอกไม้ สวยงาม สดใส ตราตึง ฝังลึกความสวยงามเข้าไปในสายตาของเขา

เขาถามหญิงสาวว่าเหตุใด เธอผู้นี้ถึงได้มีความงามได้ถึงเพียงนี้ หรือเป็นเพราะที่นี่เป็นความฝัน ใครผู้ใดจะเป็นเช่นไรก็ย่อมได้ จะสวยงาม เล่อเลิศสักเพียงไหนก็ได้หรือไร หญิงสาวหาได้ตอบไม่ ราวกับเธอมิได้สรรพเสียงใดๆจากเขา เธอยังคงหยอกล้อผีเสื้อ ชมดอกไม้ ดอมดมกลิ่น แต่เขารู้ รู้ว่าเธอรับฟังเขาแล้วเป็นแน่ เพราะจากท่าทางของเธอที่แปรเปลี่ยน เหมือนเชื้อเชิญให้เขา รับสัมผัสความงามของผีเสื้อ สูดดมกลิ่นหอมโลมไล้จมูก สดับรับฟังเีสียงลมขับขาน

"เราอยู่ได้แต่ในโลกของความฝัน"

เธอกล่าวกับเขา

"เราอยู่ได้เพราะความรัก ความรักทำให้เราสวยงาม"

เด็กหนุ่มรับฟังอย่างจดจ่อ จึงถามต่อไปว่า "แล้วความรักที่แท้จริง คืออะไร" คำตอบเดียวกันกับคำถามที่ต้องทำให้เขาออกเดินทางครั้งนี้ ความรักคืออะไร ความรักแบบไหนที่สวยงามและแท้จริง

เธอยิ้มรับพร้อมกล่าว "ความหมายของมัน ความรักมันอยู่ในใจเจ้าเสมอ และอยู่ในทุกคน" แล้วหญิงงามนางฟ้าก็หายลับตาไปพร้อมกับดินแดนแห่งดอกไม้

เด็กหนุ่มรู้สึกตัวขึ้นมาทันที เขากลับสู่โลกความจริง เขายังคงนอนที่เดิม ที่กลางทุ่ง ณ ดินแดนแห่งสายลม ดงดอกไม้หายวับ เหลือเพียงลานหญ้ากว้างเรียบยาวไกล นางฟ้าหายไป หายไปแล้วเขาบอกกับตัวเอง ทบทวนเรื่องราวในโลกความฝัน "ความหมายของมัน อยู่ในใจเจ้าแล้ว"

ความรัก แข็งแกร่งดั่งหินผา

ความรัก ยิ่งใหญ่ กว้างไกลดั่งทะเล

ความรัก เงียบสงบ ทอดตัวเปล่าเปลือย ไม่เบียดบังกันและกัน

ความรัก แม้มองไม่เห็น แต่รู้สึกเหมือนสายลม

ความรัก คือความสวยงามที่สุด ดั่งดินแดนดอกไม้

อะไรคือรักแท้ สิ่งใดที่ทำให้ความรักกลายเป็นรักแท้ ยืนยาว ชั่วนิรันดร์ ความแข็งแกร่งของหินผายังทลาย ทะเลกว้างไกลแต่เกรี้ยวกราด ความสวยงามไม่เบียดบัง ไม่ยึดติดเป็นเจ้าของแต่ตัดขาด หรือความรักจะสวยงามและมีค่าดั่งดอกไม้ แต่อยู่ได้แค่ในความฝัน

ไม่มีคำตอบใดแน่ชัดสำหรับเขา เขาจึงเดินทางต่อ เดินทางออกจากดินแดนแห่งสายลม ไร้จุดหมายเช่นเดิม เพื่อหาคำตอบ การเดินทางยังคงว่างเปล่า ดินแดนอีกหลายแห่งที่เขาไปเยือน ให้ความหมายอีกหลายอย่างกับเขา แต่สุดท้ายไม่มีความหมาย

เขาอ่อนแอ อ่อนล้า หมดหวัง เดียวดาย หมดเรี่ยวแรง หมดดินแดนที่จะไปอีกแล้ว เขาใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายไปกับการเดินทางกลับบ้าน ดินแดนแห่งความจริง

เขาพบกับเธอ ทันทีที่พบเธอหลั่งน้ำตาโดยความดีใจ สวมกอดเขาสุดแรง เธอบอกเขา "เป็นยังบ้าง ลูก"

เสียงที่เขาได้ยินกลับไม่ใช่เสียงของผู้เป็นแม่ แต่กลับเป็นเสียงของนางฟ้า

"ความหมายของมัน อยู่ในใจเจ้าแล้ว"

................................................................................

หลายครั้งมนุษย์ใฝ่ฝัน ไขว้คว้าหาความสมบูรณ์ ทั้งที่ความสมบูรณ์อาจไม่มีจริง

ขอบคุณครับที่อ่านครับ

ก่อนลุกออกจากเอนทรี่นี้ กรุณาตรวจสอบของมีค่าของท่าน และทิ้งคอมเม้นท์ แนะนำ ติชม สักนิด จะเป็นพระคุณอย่างสูง