Unique World

 

 

...........................................................................

 

 

 

.........................................................................

 

          และแล้วผมก็จะได้ไปสักที เกาะเต่า เกาะที่เขาบอกผมหลายครั้งแล้วว่ามันสวยมาก สนุกมาก ถ้าได้ไปนะผมจะต้องติดใจแน่นอน

 

          หนึ่งวันโชคดีผ่านไป หลังจากโทรนัดแนะกันเรียบร้อยแล้วว่า จะโอนเงินค่าเรือไปให้พี่เขา ยังไม่ทันได้โอน หนึ่งวันโชคดีก็จบลง เพียงแค่หนึ่งคืนผ่านไป โชคร้าย ปัญหาหาเข้ามาเยือนผมตั้งแต่เช้า เหลืออีกแค่สองวัน ผมจะไปอยู่แล้ว มันจะอะไรกันนักกันหนา ทำไมว่ะ แค่จะไปเที่ยว ทำไมถึงมีปัญหาไม่หยุดไม่หย่อนสักที มันเกิดปัญหาขึ้นจนได้ครับ เรื่องยุ่งยากอีกแล้ว คือเขารถเสียครับ ซึ่งเราต้องเอารถเขาไปชุมพร แล้วไอ้รถเจ้ากรรม ก็เสียซะเฉยๆ

 

          คร่าวๆ จากเขา คือ เมื่อคืนวานขับรถอยู่ดีๆ หน้ารถมีควันขโมง เข็มเกความร้อนขึ้นโอเว่อ ก็ต้องจอดไปไหนไม่ได้ ต้องรอให้มันเย็นก่อน แล้วค่อยดูว่ามันเป็นอะไร จากความคิดของผม ที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรนักเรื่องรถ คือแบบมึงลืมเติมน้ำหม้อน้ำรึไง ถ้าแค่นี้ก็สบายๆ พอมันเย็นมึงก็เติมลงไป ก็จบ อีกสองวันไปเที่ยวดิ มันไม่ใช่แบบนั้นครับ เขามั่นใจว่าเติมแน่ ที่ความร้อนขึ้นขนาดนี้ได้ ต้องมีอะไรเกี่ยวกับหม้อน้ำรั่วแน่นอน

 

          ด้วยความรู้ของเขา เขามั่นใจว่าเป็นเช่นนั้น สุดท้ายเขาก็กลับบ้านได้ในคืนนั้น

 

          เช้าวันนี้ (คืนพรุ่งนี้จะไปแล้ว) เขาเอารถไปซ่อม และโทรหาผม คือว่าแบบนี้นะ ถ้ารถเสียที่หม้อน้ำนะ ไม่ว่าจะตัวหม้อ หรือฝาหม้อ อะไรก็ได้ที่รั่ว ที่อู่ซ่อมวันเดียวเสร็จ แล้วพรุ่งนี้เย็นไปเอารถ แล้วออกกลางคืนได้เลยไม่มีปัญหา หมูๆ แต่ถ้าไม่ใช่ไอ้สองอันนี้ เป็นอะไรอย่างอื่น อย่างที่ผมไม่รู้จัก ถ้าเป็นไอ้นี้ล่ะก็ เราก็อดไป เพราะอู่คงซ่อมไม่ทัน

 

          มันต้องข้อแรก มันต้องข้อแรก ผมย้ำกับตัวเอง เพราะผมอยากไปจริงๆ เหมือนกับว่า ผมมีโอกาสแล้ว ที่จะได้ไปผมต้องคว้าไว้ให้ได้ ถ้าไม่ไปคราวนี้ การออกหาเรื่องใส่ตัวแบบนี้ จะมีอีกทีเมื่อไหร่ ผมก็ไม่รู้

  

          โป๊ะ!!! ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ข้อแรก มันเป็นไอ้ห่าเหวอะไรก็ไม่รู้ที่ผมไม่รู้จัก

 

          จิตใจห่อเหี่ยว ซึมเศร้า อะไรว่ะเนี่ย แค่ไปเที่ยวนะครับ ผมไม่ได้จะไปฆ่าใครที่ไหน พระเจ้าจะพิสูจน์อะไรเรารึเปล่า จะทดสอบความแข็งแกร่งของจิตใจกันหรือไง ถึงส่งปัญหาไม่มีจุดจบมาให้เราตลอดเวลา แต่อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ปัญหาต้องมีทางออก ผมคิดและเชื่อเสมอ เราเข้าปรึกษาพี่กู อีกครั้ง หาทางไปชุมพร ให้ได้ในคืนพรุ่งนี้ และแถมท้ายความท้าทาย ความยากให้อีกข้อหนึ่ง คือต้องเดินทางไปให้ทันขึ้นเรือด้วย ดูกู ดูกู เดี๋ยวกูช่วย

 

         พี่กู ช่วยอะไรไม่ได้ครับ

 

          แต่เดี๋ยวก่อน หลังพี่กูทำให้ผิดหวังไปแล้ว อีกเพียงแค่ประมาณยี่สิบนาที เหมือนพระเจ้าเปลี่ยนใจ ยกเลิกการลงทัณฑ์ทรมานเรา เมื่อเราหาทางไปให้ทันไม่ได้ เราจึงโทรไปหาพี่เขา ที่จองเรือ บอกว่า ไปไม่ได้จริงๆ รถเสีย พี่เขา พี่เขา พี่เขา!!! ช่วยได้ครับ ถ้าเอ็งอยากมา มันมีทาง ไอ้น้อง พี่เขบอกให้เราไปขึ้นรถบัสที่ตรอกข้าวสาร จะมีรถออกจากที่นั้น สามทุ่ม ถึงที่ชุมพรตีห้า แค่รอขึ้นเรือ สบายๆ ไม่เห็นจะยาก เดี๋ยวพี่จองให้เลยเอามั้ย

          

          เอาสิพี่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า จะได้ไปแล้ว ลั้นลา อยู่ในบ้าน เตรียมตัวต่อไป คนมันอยากมาก ปัญหาอะไรที่ยากส่งมาเพื่อน เอาสิ คราวนี้จะมีอะไรมาอีกมาเลย เดี๋ยวพรุ่งสบายกว่าเดิมอีก รถก็ไม่ต้องขับ นอนไปบนรถ รถวีไอพี ด้วยนะ นอนหลับไปเลยยาว ครับพี่น้อง

          

           แล้วผมก็เกือบแห้วอีกครั้ง จากการไปท้าทายบ้าๆแบบนั้น แต่คราวนี้ไม่ค่อยยากเท่าไหร่ ไม่น่าตื่นเต้นเท่าไหร่ แต่ก็ทำให้ใจเต้นไม่เป็นส่ำอยู่เหมือนกัน คือว่าพี่เขาจองไม่ทันครับ ซึมต่อสิครับผม ยังไงล่ะที่นี้ จะเลื่อนไปอีกวัน ก็คงไม่ไหวแล้ว (ผมไม่มีวันเวลาสำหรับเรื่องนี้อีกแล้ว)  วันที่จะไปได้ก็มีแค่นี้ เปลี่ยนแผนก็ยากเกินไป ยากจริง ผมเริ่มท้อใจ หดหู่ แต่แล้วเพียงแค่ห้านาที ที่ซึมเศร้า เสียงสวรรค์กลับมาอีกครั้ง พี่เขาคนเดิม พี่ผู้ช่วยชีวิตผม คือคนรถมันเช็คเวลาผิดให้ ไอ้รอบที่ผมจะไปยังว่างอยู่ ผม จึงจะได้ไป เกาะเต่าแล้ว จบแล้วปัญหา อีกแค่วันเดียว เราก็ไปแล้ว ไม่มีเวลามาเปลี่ยนแปลงอะไรอีกแล้ว ปัญหาไม่สามารถมากลืนกินเราได้อีกแล้ว

 

          เกาะเต่า ฟ้าสวย ทะเลใส

 

          เกาะเต่า ทรายขาว สาวนอนอาบแดด

 

          เกาะเต่า คลื่นอ่อนๆ ลมโชยพัด

 

          เกาะเต่า แดนสวรรค์ ในฟูลมูน

 

          เกาะเต่า เปรี้ยง !! ฟ้าผ่ากลางหัว

 

          ปัญหาเกิดอีก ปัญหาใหญ่ ยุ่งยากกว่าครั้งไหน ครั้งสุดท้าย ท่าไม้ตายของหัวหน้าอสูร ผมตัวน้อยไม่มีฤทธิ์เพียงพอจะสู้อะไรอีกต่อไปแล้ว ฝันพังทลาย ฟ้าสวยล่มถล่มตรงหน้า พายุเข้าซัด คลื่นยักษ์ถาโถม ทะเลใสขุ่นหมองข้นหนืดเหนียว คลื่นซัดตะกอนหินโสโครกเข้าฝั่ง ทรายขาวเข้าบาดแขนขาดั่งดงหนาม แดนสวรรค์ที่มีแต่ฝูงมาร และผมนอนตาย

 

          เขา คนสุดท้าย งานเข้า

 

          งานที่ไม่สามารถบอกปัดได้ งานชิ้นโต

 

          ผมไร้เรี่ยวแรงต่อต้านอีกต่อไป ยอมพ่าย ยอมแพ้ ในศึกครั้งนี้ อุปสรรคเหล่านี้ช่างใหญ่โต ยิ่งใหญ่ ยุ่งยากยิ่งนัก สุดท้ายความฝันของผมก็ไม่ได้ก้าวไป ปัญหาที่หาทางออกไม่เจอ นอนอยู่บ้าน เดียวดาย

 

.........................................................................

 

 

ปล. เรื่องหาเรื่องนี้ เป็นเรื่องจริง เล่าจริง และเจ็บจริงครับ สุดท้ายไม่ได้ไปจริงๆ ส่วนตัว ผมหมายมั่นกับเรื่องที่หานี้มาก ผมคิดไว้เยอะ อยากไว้เยอะ อยากทำหนังสือทำมือสักเล่ม บันทึกเรื่องราวตั้งแต่ก่อนไป (แต่ไม่ได้ไป) จะใส่รูปแบบไหน คิดไว้หมด เซ็งครับ

 

ปล.2 หลายคนบอกว่ารอดูรูป ฮ่าๆๆๆๆๆ อดคร้าบบบบบ

 

.........................................................................................

 

ขอให้มีความสุขกันนะครับ