[S] ราตรีเงียบงัน

posted on 29 May 2013 21:39 by deng1312 in TheStory directory Diary

 

 

          น้ำสีเหลืองอำพัน ส่วนผสมของเหล้าราคาถูกกับโซดาเพียงน้อยนิดภายในแก้วเบื้องหน้าผม หลั่งไหลเข้าสู่ปาก ไหลลงสู่กระเพาะอาหารว่างเปล่า แก้วแล้วแก้วเล่าปริมาณมากมายเพียงใดผมไม่อาจทราบได้ แต่สภาพการทำงานของสมองบอกให้ผมทราบว่ามันชักจะมากเกินไปเสียแล้ว ผมล้วงมือในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ผ่านการใช้งานมาอย่างยาวนาน จนสีขาวแทบจะกลายเป็นสีเทาไปแล้ว หยิบบุหรี่มวนสุดท้ายจากซองยับๆ ขึ้นมาเคาะกับซิปโป้สีเงิน จุดบุหรี่ขึ้นสูบ ปล่อยควันขาวลอยฟุ้งกระจายขึ้นสู่เพดานเบื้องบน บรรยากาศภายในร้านเล็กๆแห่งหนึ่งกลางเมือง เงียบเหงา ร้างผู้คน มีเพียงเสียงเพลง Quiet night quiet star ขับกล่อมท่วงทำนองราบเรียบ เชื่องช้า ผมและบริกรอีกสองคน ผมยกมือเรียกบริกรคนหนึ่งมาเพื่อชำระเงิน พร้อมกระดกน้ำในแก้วสุดท้ายจนหมดลงสู่กระเพาะ ก้าวเท้าออกออกจากร้าน

          ในความเป็นจริงก่อนหน้านี้ ณ เวลานี้ ผมควรหลับอยู่บนเตียงอ่อนนุ่มรับกระชับตัวผม ให้ความสุขสบายราวกับหลับนอนภายใต้อ้อมอกสาวหน้าหมวย ทรงโตสักคน รอเพียงแสงอาทิตย์แสงแรกส่องทะลุผ่านเมืองใหญ่มายังห้องของผม เพื่อปลุกผมจากการหลับไหลให้ลุกขึ้นดำเนินชีวิตต่อไปในเช้าวันใหม่ อาบน้ำ แปรงฟัน สวมเสื้อผ้า ก้าวออกไปทำงาน ทำงานเพื่อเงิน ทำงานเพื่อบรรจุตัวตนให้อยู่ในเมืองใหญ่เมืองนี้ต่อไป

          แต่หลังจากนี้ เมื่อแสงแรกของอาทิตย์ส่องมา ผมคงไม่ต้องตื่นอีกต่อไปแล้ว ผมเพิ่งถูกนายไล่ออกเมื่อเช้าวันนี้เอง ด้วยเหตุผลทางธุรกิจบางอย่างที่เจ้านายไม่สามารถอธิบายให้ผมทราบได้ ผมก้าวเท้าออกจากร้าน ผมนึกคำนวนถึงเงินที่มีเหลือในกระเป๋า เงินที่เหลือบัญชี หักกลบลบหนี้กันกับยอดคงเหลือค้างในบัตรเครดิต ค่าเช่าห้องที่ค้างไว้สามเดือน ยอดเจ้าหนี้บางราย แต่จะมีประโยชน์อันใด ในเมื่อผมไม่มีปัญญาที่จะชำระยอดเงินเหล่านั้นได้อยู่แล้ว

          ผมยืนกดเงินหน้าตู้กดเงิน กดออกมาจนหมดเท่าที่มันมีอยู่ ก้าวเท้าเข้าร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งหน้าที่พักของผมเอง ซื้อเบียร์กระป๋องครึ่งโหล มีดโกนหนวด สบู่ ข้าวของอีกเล็กน้อย มีบุหรี่ติดมือมาด้วยอีกสองซอง

          ด้านนอกร้านสะดวกซื้อ ผมนั่งริมฟุตบาทจุดบุหรี่ขึ้นสูบ เปิดเบียร์ พร้อมนึกคิดถึงเช้าวันใหม่ที่กำลังจะมาถึง ณ เวลาที่ผมไม่มีเพื่อน ไม่มีลูกเมีย ครอบครัวก็ล้มหายตายจากไปหมดสิ้นและยังไม่มีงานในวันพรุ่งอีก ผมเป็นเพียงคน คนเดียวในเมืองใหญ่ จะเกิดอะไรขึ้นบ้างไหมถ้าเช้าวันใหม่ในเมืองนี้ไม่มีผม ถ้าอยู่ๆผมเกิดหายไปเสียเฉยๆ จะมีใครบ้างไหมที่รู้ว่าผมหายไป หรือผมยังมีตัวตนอยู่อีกหรือไม่ในสถานที่แห่งใด ในความคิด คงมีเพียงเหตุเดียวเท่านั้นที่คนอื่นจะรับรู้ถึงการหายไปของผม คือถ้าผมกลายเป็นหมูขึ้นอืดตัวเขียวบวมเป่งลอยอยู่ในอ่างน้ำเหนียวข้นสีแดงมะเขือเทศ

          เบียร์ในกระป๋องแรกถูกกระดกลงคอจนหมด ผมก้าวเท้าต่อไปยังตึกที่พักของผม ไม่มีใครอยู่ด้านล่างสักคน ผมวางเงินทั้งหมดที่เหลืออยู่เป็นค่าเช่าห้องที่ผมค้างไว้ พร้อมทั้งนาฬิกาและบุหรี่หนึ่งซอง โน๊ตบอกเลขที่ห้องของผมและกล่าวขอโทษทางเจ้าของที่อาจจะทำให้เขาลำบากบ้างเล็กน้อย เนื่องจากเงินจำนวนนั้นมันไม่เพียงพอแม้กระทั่งค่าเช่าเพียงเดือนเดียวแล้วก้าวเท้าขึ้นห้อง

          เปิดประตูเข้าห้อง เดินเข้าห้องน้ำ เปิดน้ำใส่ถังน้ำขนาดที่พอจะเอาตัวลงไปแช่ได้ เปิดเบียร์ จุดบุหรี่อีกมวน นั่งรอคอยให้น้ำเต็มถัง ตรวจสอบมีดโกน จัดเก็บข้าวของที่ซื้อมาเข้าที่ กลับมาที่ห้องน้ำ หน้ากระจกบานเล็กลงมือโกนหนวดโกนเคราจนเกลี่ยงเกลา ยกมือขึ้นลูบหน้าอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย ตาจ้องมองกระจกสำรวจตัวเอง มือกำมีดโกนแน่น ก้าวขาลงถังน้ำ หลับตาฟังเสียงน้ำล้นออกจากถัง เสียงสุดท้าย

       

 

          ผมนิ่งรอ แสงแรก ชั่วนิรันดร์

 

          

 

 

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot!
ความเงียบงันของอารมณ์ ของหนุ่ม(โสด) ในห้วงคำนึงยามราตรีมืดมิด...

ท่าทางต้องหาอะไรมากระทุ้งลุง ..จะได้กลับมาสดใสเร็วๆ

#5 By finch on 2013-06-03 15:16

ช้าก่อน ...
ภาษาสวยงามดีนะครับ เนื้อเรื่องให้อารมณ์เหงาๆ surprised smile

#3 By redtear on 2013-06-02 17:11

@ปิยะ99 เรื่องเก่ามาปรับแก้นิดหน่อยน่ะป้า อารมณ์กำลังรุนแรง

#2 By LungDeng on 2013-05-30 09:27

หวาดเสียวแต่เช้า เขียนเศร้าจังลุงเด้ง
Hot! Hot!

#1 By ปิยะ99 on 2013-05-30 06:37